tag:blogger.com,1999:blog-362789262011-12-29T04:11:53.063-08:00எமக்குத் தொழில் பாட்டுஅக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.comBlogger191100tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-612273620893882442011-12-29T03:53:00.001-08:002011-12-29T04:11:53.087-08:00<div>ஓம்! </div><div><br /></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_ROln4ISlwKo/TOKUi_EsCAI/AAAAAAAAGqM/mu_cxZdzUo4/s1600/the_mahavidya_chinnamasta_.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 294px; height: 375px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ROln4ISlwKo/TOKUi_EsCAI/AAAAAAAAGqM/mu_cxZdzUo4/s1600/the_mahavidya_chinnamasta_.jpg" border="0" alt="" /></a><div><br /></div><div><div>அறிவென்பது முதலே அதுவிருந்தால்</div><div>அணுவும் அண்டம் </div><div>இன்றேல் </div><div>அண்டமும் அமைதி</div><div><br /></div><div>எனில்,</div><div><br /></div><div>முதலில்,</div><div><br /></div><div>அறிவது அறிக! அறிந்தபின்</div><div>அறிந்தவற்றில் தெளிவது தெளிக</div><div><br /></div><div>தெளிந்தபின் தெளிந்தவற்றில்</div><div>குறிப்பது குறிக</div><div><br /></div><div>குறித்தப் பின் குறித்தவற்றில் </div><div>குறையின்றி அனைத்தும் துணிக</div><div><br /></div><div>துணிந்தபின் துணிந்தவற்றில் </div><div>முடிவது முடிக</div><div><br /></div><div>முடிந்தபின் முடிந்தது மிஞ்சியது</div><div>எல்லாமே ஒளி</div><div><br /></div><div>ஒளியினில் ஒன்றி</div><div>அனைத்தும் அழித்து</div><div>இருட்டில் இறந்து</div><div>இறப்பில் துயின்று</div><div>துயிலில் எழுந்து</div><div><br /></div><div>தீறா இருளில்</div><div>தீயாய்த் தோன்றி</div><div>தாயானவளை நினைந்து</div><div><br /></div><div>மீண்டும்...</div><div><br /></div><div>அறிவது அறிக!</div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-61227362089388244?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-23819345120324502562011-08-28T01:29:00.001-07:002011-08-28T01:29:49.884-07:00பாட்டி பிணமாய்க் கிடக்கிறாள், பெட்டியில்.<div>பெரிதாய் துக்கம் ஒன்றுமில்லை.</div><div>முதிர்ந்த கனி, மரத்தை விட்டது.</div><div>சற்றே சிந்தித்தால்...</div><div> <br /></div><div>பெட்டியில் பிணமாய்க் கிடப்பது பாட்டியல்ல</div><div>வெறும் பிணம்.</div><div> <br /></div><div>பிணத்தை விடுக.</div><div>சுற்றும் மக்கள்.</div><div> <br /></div><div>பாட்டியின் மக்கள்,</div><div>மக்களின் மக்கள்,</div><div>யார் யாரோ பெற்ற மக்கள்.</div><div> <br /></div><div>பாட்டி பிணமாய்க் கிடக்கிறாள், பெட்டியில்</div><div>பக்கத்தில்</div><div> <br /></div><div>பேசிக் கொண்டு சிலர்</div><div>பேப்பர் படித்துக் கொண்டு சிலர்</div><div>சிரித்துக் கொண்டு சிலர்</div><div>அழுது கொண்டு பலர்</div><div> <br /></div><div>போன தீபாவளிப் புடவை பற்றி</div><div>பேசிக் கொண்டு சிலர்</div><div> <br /></div><div>இந்தத் தீபாவளி புதுப் படத்தைப் பற்றி</div><div>பேப்பர் படித்துக் கொண்டு சிலர்</div><div> <br /></div><div>நக்கல் நையாண்டி கருத்து மாற்றியபடி</div><div><div>சிரித்துக் கொண்டு சிலர்</div><div> <br /></div><div>'பொண்ணு மாட்டுப் பொண்ணு எல்லாம்</div><div>தலையை விரிச்கிகொங்கோ'</div><div>என்று ஐயர் சொன்னவுடன்</div><div>அழுது கொண்டு பலர்</div></div><div> <br /></div><div>நீட்டிய கால் தொட பெண்களுக்குள் போட்டி</div><div>கையில் காசு கொடுத்துத் தேய்தேடுக்க ஆண்களுக்குள் போட்டி</div><div>நெய்பந்தம் பிடிக்க பேரன்களுக்குள் போட்டி</div><div> <br /></div><div>நேற்று வரை</div><div>'பாட்டிய கூட்டிண்டு போங்கோ'</div><div>என்று சொன்ன மருமகள்</div><div>இன்று 'காட்டுக்கு எடுத்துண்டு போங்கோ' என்கிறாள்.</div><div>சொல்லி விட்டுக் வராத கண்ணீர் வரவழைத்து அழுகிறாள்.</div><div> <br /></div><div>சொல்லில் உள்ள தெளிவு, செயலில் இல்லையே அம்மா!</div><div> <br /></div><div>காட்டிற்குப் போகிறோம்.</div><div>சட்டி உடைத்து சடங்கு செய்து</div><div>சாத்திரம் சாவின் உண்மை தெளிய வைக்கிறது.</div><div>உண்மையை வார்த்தையில் புதைத்து</div><div>விக்கி விக்கி அழுகிறார்கள்.</div><div> <br /></div><div>மார்க்கண்டேயனுக்கு அருள் புரிகிறான் காலந்தகன்</div><div>கஜேந்திரனுக்கு மோட்சம் தருகிறான் நாராணன்</div><div> <br /></div><div>மேலே சுவற்றில், சித்திரத்தில்,</div><div><div>மார்க்கண்டேயனுக்கு அருள் புரிகிறான் காலந்தகன்</div><div>கஜேந்திரனுக்கு மோட்சம் தருகிறான் நாராணன்</div></div><div>சுற்றிலும் கீதை -</div><div>'உடம்புக்கு சட்டை, உயிர்க்கு உடம்பு'</div><div>என்று உன்னதம் உரைத்த கீதை.</div><div> <br /></div><div>கீழே, கணினியின் கருணையில்</div><div>பாட்டிக்கு வைகுண்டம் தருகிறான் அக்னிதேவன்.</div><div> <br /></div><div>எல்லோரும் அழுகிறார்கள்</div><div>சிவனைப் பார்த்து, அரியையும் பார்த்து</div><div>கீதை படித்து, போதித்து</div><div>தினமும் வேதாந்தம் பழகி</div><div>யாகம் செய்து விரதம் நோற்று</div><div>வைராக்கியம் வளர்க்கும்</div><div>பிராமணர்கள் எல்லாம்</div><div>அழுகிறார்கள்.</div><div> <br /></div><div>வீட்டுக்கு வருகிறோம்.</div><div> <br /></div><div>தண்ணீர்க் குளியல்</div><div>பொங்கல் ஆகாரம்</div><div>கண்ணீர் எங்கே போயிற்று ஐயா?</div><div> <br /></div><div>சிரிப்பு, வம்பு, சண்டை</div><div> <br /></div><div>சாப்பாட்டில் உப்பு,</div><div>உடம்பில் சர்க்கரை,</div><div>கடையில் சேலை</div><div>எது குறைவு எது உசத்தி என்று விவாதம்</div><div> <br /></div><div>சின்னப் பெண் பெரியவர்களிடம் பாட்டுப் பாடி</div><div>பாராட்டு வாங்குகிறாள், நாளை</div><div>பெண் பார்க்கும் சடங்கிற்கு ஒத்திகை பார்க்கிறாள்.</div><div> <br /></div><div>இரவு வருகிறது</div><div>விவாதம்.</div><div>அச்சிறிய வீட்டில்,</div><div>அப்பொழுது முளைத்த</div><div>ஐந்தாறு சிறிய அரசியல் கட்சிகளுக்குள்</div><div>நாளை சடங்கு குறித்து விவாதம்.</div><div> <br /></div><div>சோற்று விவாதம்.</div><div>சாத்திரம் எல்லாம்,</div><div>சோற்றில் துவங்கி</div><div>சோற்றில் அடங்குகிறது.</div><div> <br /></div><div>ஓரத்தில் விளக்கு</div><div>மெதுவாய் எரிந்து கொண்டிருக்கிறது.</div><div>பாட்டி பிணமாய்க் கிடந்த இடத்தில்</div><div><div>ஓரத்தில் விளக்கு</div><div>மெதுவாய் இறந்து கொண்டிருக்கிறது.</div></div><div> <br /></div><div>ஒரு கேள்வி</div><div>செத்தது யார்?</div><div>பாட்டியா?</div><div>சாத்திரமா?</div><div>மனசாட்சியா?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-2381934512032450256?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-80424019438561054972009-07-07T10:33:00.000-07:002009-07-07T10:50:40.397-07:00<span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;font-size:14px;"><div><br /></div>தழுவித் தோளிரண்டும் திருகிடப் பற்றி<br />பழுத்த மாரிரண்டும் பாழெனப் போக<br />அழுத்தி அனலணைத்து அசையா மலையதை<br />கழுவெனக் கழுமிக் களித்தது மேகம்</span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:aAvarangal;font-size:130%;"><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-size:14px;"><br /></span></span></div><br /><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;font-size:14px;"><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;font-size:14px;">கழு - கழுமரம். a stake to impale.</span><br />கழுமி - <span class="Apple-style-span" style=" ;font-size:14px;"> புணர்ந்து, இணைந்து, மயங்கி, மிகுத்து, திரண்டு</span></span><br /><br /><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;font-size:14px;"><a href="http://sriramcs.blogspot.com/2009/07/passion.html">ஆங்கிலம்</a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-8042401943856105497?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-36727025523763343642009-02-13T07:17:00.000-08:002009-02-25T20:32:08.247-08:00<div><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">அகம் களித்த கத்தினின்று</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">சகம் அளிக்கும் சக்தியே </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">மகத்தினில் மனம் அடங்கி </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">முகத்தில் தோன்றும் சோதியே </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">புகபுகப் புவிகள் எங்கும் </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">மிகுத்தெழுந்த மோகமே </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">கணம் துளைத்து அனல் புகுத்து </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">யுகம் படைக்கும் யோகமே </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">அறத்தினோடு அழகும் சேர்த் </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">திறந்திடாத இன்பமே</span></span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-3672702552376334364?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-16763553730391242982008-11-20T22:25:00.000-08:002009-01-08T02:52:22.813-08:00<span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style=" ;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">வெற்றிச் சங்கெடுத்து விண்முட்ட ஊதுவீர் </span></span></span><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style=" ;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">பற்றென்னும் பண்டைப் பிசாசறுத்தோம் </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style=" ;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">விட்டென்னைப் போயிற்று வல்லுயிர்ப் பேய் </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style=" ;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">தொட்டென்னைத் தழுவியது தூய மெய்யழகு</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style=" ;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">பேய் கொன்றோம் பொய்க் கவலைப் பிணம் தின்னும்</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">நாய் கொன்றோம் நொந்த நான் கொன்றோம் </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">தாய் கொன்றோம் தாய் குடத்துச் சேய் கொன்றோம் </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">நோய் கொன்றோம் நமன் வென்றோம் காணீரோ</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">இறந்திடுவோம் என்றொரு மொழி இனியும் கூறாதீர் </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">பிறந்திட்டோம் பயன் பெறுவோம் பார்தனிலே </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">அறஞ் செய்வோம் ஆனந்தம் பல அடைவோம் </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">உரமேற்றி உள்ளத்தே தீ வளர்ப்போம்</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">சோதி தனைச் சேர்த்தொரு காதல் செய்வோம் </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ஆதி அரன் நாமே அன்னை அவளே அன்பால் </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ஓதி ஒன்றாவோம் உடலழித்து உயிர் வளர்ப்போம் </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">மேதினியெங்கும் மலர்ந்திட்டக் காண்போம்</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">அறிவும் அழகும் அமுதக் குடமும் அலகில்லாது</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">எரியும் எண்ணத் தெளிவும் எழி<span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; ">ல்<span class="Apple-style-span" style="font-size: 16px; ">மிகு நிலவும் </span></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">புரியும் விணையெல்லாம் புண்ணியமாய்ப் பொழியும் </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">விழி கொண்டு வாழ்வெல்லாம் வளம்பெறச் செய்வோம்</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">வேள்வித் தீயிது நம் வாழ்க்கை உயிரின் </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">வாளெடுத்து வினையென்னும் நோயறுப்போம் </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">கோளில்லை குணமில்லை குற்றமேதுமில்லை </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">நீள்கின்ற நினைவெல்லாம் நித்திய சோதியே</span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">உள்ளம் நிலவாகும் உயிரெல்லாம் ஒளிக்குன்றாம் </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">அள்ளக் குறையாத அமுதம் விண்ணெங்கும் </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">வெள்ள்த் திரளாக உணர்வெல்லாம் பொங்கிடுமே </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap; font-family:aAvarangal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">தெள்ளத் தெளிவாக தரணியெல்லாம் தெரிந்திடுமே </span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-1676355373039124298?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-61357484866098617312008-09-09T04:56:00.000-07:002008-09-10T06:01:51.825-07:00<div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> நள்ளிரவு. உலகம் புளியமரத்தின் பொந்தினில் ஒளிந்து உறங்கி கொண்டிருந்தது. விட்டத்தில் நிலவு சிதறிப் போன மண்டையோட்டின் கண்ணைப் போல் வெறுமையாய் சிரித்தது. இருட்டு அந்த சிறு குடிசையை முழுமையாய்த் தழுவி மூச்சு முட்ட முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தது. மூலையில், விரகத்தின் விளிம்பில் துடித்துக் கொண்டிருந்தது ஒரு லாந்தர் விளக்கு. கண்ணன் விழிப்புக் கலந்த உறக்கத்தில் புரண்டு படுத்தான்.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">வாலில் கல்லைக் கட்டின தட்டாம் பூச்சியைப் போல் இமைகள் இழுத்தன. ஆனால் கொல்லையில் இருந்து கல்யாணியின் முனகல் தூக்கத்தை சிறு விரல்களால் விலக்கியது. கல்யாணி... அவளையும் சேர்த்து அந்த வீட்டில் உறக்கத்தோடு சண்டை போட்டுக் கொண்டிருந்த ஜீவன்கள் மூன்று. இருட்டு முத்துவின் சிவந்த கண்களை மறைத்த போதும், அவற்றின் பக்கம் பார்க்க பயந்து தூங்குவது போல் நடித்தான் கண்ணன். தான் பெற்ற பிள்ளையிடம் தன் மனசாட்சியின் விசுவரூபத்தை முதல் முறை பார்த்து அரண்ட பெற்றொர் பட்டியலில் கண்ணன் இன்று சேர்ந்தான். பயம்... அவன் வாசலில் மரணத்தின் ரூபத்தில் வந்து நின்று கொண்டிருந்தது. அரண்டு திரும்பி ஓடினால் கொல்லையிலும் பாவ மூட்டையோடு நின்று கொண்டிருந்தது. நான்கு நாட்களுக்கு முன்னால் சுவற்றில் பல்லி ஒன்று பட்டாம்பூச்சியை ஓரங்கட்டி பார்வையால் உறைய வைத்து பின் விழுங்கியது நினைவுக்கு வந்தது. இன்று ஒரு மூலையில் இவன், இன்னொரு மூலையில் கல்யாணி இருவருமே மெல்ல உறைந்து கொண்டிருந்தனர்.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">கல்யாணி, ஆறு மாதம் வயதாகும் சிறு குழந்தை. பொழுது விடிந்து பொழுது சாயும் வறை பார்த்துக் கொண்டே இருக்கக் தூண்டும் முழு நிலவு முகம் கொண்ட சின்ன மல்லிகை மொட்டு.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> 'நெத்தியில பார்த்தியா? என்ன அழகா ஒத்த சுருள் விழுதுன்னு? ஆத்தாளே வந்து புறந்துருக்கா டா.'  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">பாட்டிக் கிழவி பொக்கை வாய் பிளக்க சொன்னாள். இரண்டு ஆண்டு சோறு போட்டு வளர்த்தால் ஆயுள் முழுதும் குருதியைப் பாலாய் கடைந்து கொடுக்கும் ஜெர்சி ரகம். நான்கு பேர் இருந்த அந்த குடும்பத்திற்கே அமுதசுரபியாய் இருந்த தனலட்சுமியின் முதல் பிள்ளை கல்யாணி. தனலட்சுமி செட்டியாரின் அரக்காணியில் தெற்கு மூலையில் பாம்பு கடித்து செத்து மூன்று மாதம் ஆகிறது. இப்பொழுது கொல்லையில் ஒவ்வொரு முனகலும் கடைசி முனகல் போலத் தோன்ற மண்டையுள் செருகிய கண்களோடு கல்யாணி. அழுதுச் சிவந்த கண்களொடு முத்து. மிதமான குறட்டையுடன் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் பொன்னாத்தாள்.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">'நாலு நாளா இழுத்துட்டிருக்கு. பட்டனத்துலருந்து வந்து போக டாக்கிட்டருக்கும் மருந்துக்குமே இருக்கர காசு எல்லாம் கரஞ்சுடும் போலருக்கு. கலியன் கிட்ட கொடுத்தா காதும் காதும் வச்ச மாதிறி வெட்டி வித்துடுவான். ரெண்டு நாள் சோறுக்காகும்யா. சொன்னாக் கேளு. பாவம் புண்ணியம் பார்த்தா பொழைக்க முடியாது. பச்ச புள்ள அவன் சரியா சாப்ட்டு நாளாகுது. இந்த மாடு கன்னு எல்லாத்தையும் தலை முழுகிட்டு ஒழுங்கா பேக்ட்டரில போய் வேலை பாருய்யா. சொல்லிட்டேன் ஆமா!' </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">விளக்கமாறை உள்ளங்கையில் குத்தியவாறு சொல்லி முடித்தாள் பொன்னாத்தாள். கனவுகளையெல்லாம் பதினோறு வயதில் மூட்டைக் கட்டி வாழ்க்கை சக்கரத்தில் சிச்சி சக்கையாய் விழுந்தவள். ஒரு காலத்தில் மின்மினிப் பூச்சி போல் மின்னிய கண்கள் இப்பொழுது கருங்குழிகளாய்க் கிடந்தன. காதலில் சிறுத்து, தாய்மையில் பெறுத்த இடை, இப்போது வறுமையில் தேய்ந்து போயிருந்தன. மனமும் அது போல் கரியதாய் சிறியதாய் மாறி விட்டது. ஆனால் அவள் கூட கசாப்புக் கடைக்காரன் விஷயத்தை முத்து இல்லாத போல் தான் சொல்லத் துணிந்தாள். கண்ணாடியின் முன்னே தவறு செய்ய எல்லாரும் தயங்கினார்கள்.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">பொத்தல் விழுந்த போர்வையை உதறி விட்டு எழுந்தான் கண்ணன். அறை மணி கழிந்து விட்டது. கல்யாணிக்கு நீராகாரம் கொடுக்க வேண்டும். லாந்தரைக் கையில் எடுத்த்க் கொண்டு கொல்லைக்கு சென்றான். ஒரு நிமிடம் உலகமே நிசப்தமாய் இருந்தது. கண்ணனுக்கு இதயம் வெடித்து விடும் போலிருந்தது. பயமும் நிம்மதியும் அவனுக்கு ஒரு அடி முன்னே தூண்டி போலிழுத்தன. 'நீ நிம்மதியாப் போயிடு செல்லமே... என்னை கசாப்புக் கடைக்கு இழுத்துடாதே மா' என்று ஒரு குரல். 'ஆத்தா இன்னும் ஒரு நாலு மணி நேரம் இழுத்துப் புடி ஆத்தா, டவுனுக்குப் போய் வைத்தியர கூட்டியாந்துடறேன்' என்று கெஞ்சியது இன்னொரு குரல்.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">லாந்தரை தரையில் வைத்து உற்றுப் பார்த்தான். கண்களிரண்டும் முழுசாய் செருகி விட்டன. கால் கொஞ்சம் விரைப்பாய் இருந்தது. பச்சைப் பவழம் போல் ஜொலித்த தொண்டை மட்டும் மெதுவாக இழுத்துக் கொண்டிருந்தது. </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">'ஆத்தா உனக்குப் பொங்கல் வக்கறேன் எதாச்சும் பண்ணி புழைக்க வச்சுடும்மா' </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">அவசரமாய் ஒரு வேண்டுதலை சொல்லிக் கொண்டே ·பீடிங் பாட்டிலை எடுத்தான். வாய் உடும்பைப் போல் ஒட்டிக் கொண்டிருந்தது. விரல்களால் பிளந்து நிப்பிளை செருகினான். அவ்வளவு குலுகோசும் தாரையாய் தரையில் வழிந்தோடியது.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ஒரு நிமிடம் திருவிழாவில் தொலைந்த குழந்தையைப் போல் கண்ணீர் பீறிட்டுக் கொண்டு வந்தது. முதுகில் எதோ உறுத்தல். அழுகையை சற்றே மறந்து கதவின் பக்கம் திரும்பினான். சத்தமே இல்லாமல் வந்து முத்து விழித்து</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">ப் பின்னால் வந்து நின்று</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> கொண்டிருந்தான். கிழிந்த டவுசர் பாக்கெட்டில் ஒரு விரல் நோண்டிக் கொண்டிருந்தது. ஒரு கை பரட்டைத் தலையை சொறிந்து கொண்டிருந்தது. கண்களில் கொஞ்சம் பயம், கொஞ்சம் ஆர்வம், கொஞ்சம் அழுகை...  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">'இன்னும் தூங்கலியா தம்பி?' கண்ணன் குரல் லாந்தரோடு நடுங்கியது. </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> கண்ணைக் கல்யாணி மீது வைத்துக் கொண்டே இல்லையென்று தலையாட்டினான் முத்து. </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> 'போய் தூங்கு தம்பி. நான் பாத்துக்கறேன்.' கல்யாணியின் இழுக்கும் கழுத்தை தடவி நம்பிக்கை வரச் செய்ய முயற்சி செய்தான்.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">பதிலே பேசாமல் பக்கத்தில் வந்து குந்தினான் முத்து. கண்கள் இமைக்காமல் மேலும் கீழும் போகும் அந்த தொண்டையயே உற்றிப் பார்த்தான். </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">'அப்பா கல்யாணிய கசாப்புக் கட கலியனுக்கு குடுக்கப் போறியா?' தலை நிமிறாமல் கேட்டான். </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> கன்னத்தில் அறைந்தது போல் இருந்தது கண்ணனுக்கு. வியர்வை முத்து அவமானத்தோடு நெற்றியில் வழிந்தது.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">'இல்ல தம்பி. யாரு சொன்னாங்க இதெல்லாம்?'  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">'கருப்பன் சொன்னான். கலியன் மத்தியானமே வந்து பாத்துட்டு போனதப் பார்த்தான் அவன்.' </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">தரையில் கோலம் வரைந்து கொண்டிருந்தான் முத்து. கண்ணனுக்கு ஊசியால் உள் நெஞ்சில் கிழிப்பது போலிருந்தது. முத்துவை வாரி அணைத்தான்.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">'இல்ல தம்பி. கல்யாணிய எவனுக்கும் கொடுக்க மாட்டேன் நான். கொடுக்க மாட்டேன்' என்று கதறினான்.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">பதினைந்து நிமிடம் கழிந்தது. சொல்லிலும் செயலிலும் ஏமாறாத முத்து, நான்கு சொட்டுக் கண்ணீரில் நம்பிக்கை வைத்து தோளிலே தூங்கிப் போயிருந்தான். இன்னும் விசும்பிக் கொண்டே படுக்க வந்தான் கண்ணன்.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">'என்னய்யா? இன்னும் இழுத்துட்டுருக்கா?' </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">சோம்பல் முறித்துக் கொண்டே கேட்டாள் பொன்னாத்தாள். </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">பதில் பேசாமல் படுத்தான்.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">'சொன்னா கெளுய்யா. பொழுது விடிஞ்ச உடனே போயி கலியனப் பாரு'  இடுப்பை சொறிந்தாள்.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">'கல்யாணி எங்கேயும் போறதில்ல புள்ள. கலியன் நாளைக்கு வந்தான்னா சொல்லி அனுப்பிச்சிடு. இன்னொரு தரம் என் புள்ளையப் பார்க்க கசாப்புக் கத்தியோட வந்தா வெட்டிடுவேன்' </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">தீடிரென்று கண்ணன் கண்ணில் கனல். கோவத்தோடு திரும்பி பார்த்தாள் பொன்னம்மாள். அவன் கண்களை ஒரு முறை பார்த்தாள். சொல்ல வந்தவள் எதையோ முனுமுனுத்துக் கொண்டே திரும்பி படுத்தாள். </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> ********************************* </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">பொழுது </span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">விடிந்து</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> சிரித்துக் கொண்டிருந்தது. சோம்பல் முறித்துக் கொண்டிருந்த தெருவின் மூலையில் வேப்பங்குச்சியில் பல் தேய்த்துக் கொண்டிருந்தான் கண்ணன். பகலின் மிதமான வெம்மையில் சற்றே தெம்பு வந்தது. புழுதியின் நடுவே சூரியன் கண்ணாமூச்சி ஆடியதைப் பார்க்கையில் இரவின் கண்ணீரெல்லாம் பனியாப் போனது. கடசியாய் கல்யாணியப் பார்த்த போது கருவிழி சற்றே தெரிந்தது போல் ஒரு எண்ணம். அஞ்சு மில்லி பாலும் உள்ள போயாச்சு. வாயைக் கொப்புளித்து விட்டு சட்டையைப் போட வீட்டுக்குள் போகத் தயாறானான்.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:arial;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">'அப்பா!!!!!!' </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:arial;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">கொல்லைக் கதவைக் கிழித்துக் கொண்டு வந்தது முத்துவின் குரல். கண்ணனின் அடி வயிறு ஒரு தரம் தொண்டயில் வந்து எட்டிப் பார்த்தது. தடுக்கி விழுந்து ஓடினான். கொல்லையில் கண்ட காட்சியைப் பார்த்து ஒரு நிமிடம் சப்த நாடியும் ஒடுங்கியது.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:arial;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">குந்திக் கொண்டிருந்த முத்துவின் கையைப் படுத்துக் கொண்டே நக்கிக் கொண்டிருந்தாள் கல்யாணி. கருவிழி இரண்டும் முக்கால்வாசி தெளிவாய்த் தெரிந்தன. வற்றிப் போன வாயில் லேசாய் ஈரம் சொறிந்தது. காலை கதிரொளியில் கல்யாணி நச்சுக் குளத்திலிருந்து மெல்ல முளை விட்டுக் கொண்டிருந்த தாமரை மொட்டு போல் இருந்தாள். உயிர், அவன் கண் முன்னே மரணத்தின் பிடியை விட்டு மெதுவாக வந்து கொண்டிருந்தது.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:arial;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">'ஆத்தி மாட்டுக்கு நெத்தில சுருள் கெட்டி தான் போங்க' </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:arial;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">பொன்னாத்தாள் சாளரத்தில் பார்த்தவாறே சொன்னாள். வாய் பேசாமல் அந்த இரண்டு பிள்ளைகளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த கண்ணன் திடீரென்று கத்தினான். அடி வயிற்றிலிருந்து திரண்டு வந்த நிம்மதி, ஆனந்தம், செறிக்காத பயத்தின் வாந்தி, இன்னும் பல ஆயிறம் உணர்வுகள் பொங்க, மனித அறிவை இழந்து அசுரக் கத்தல் கத்தினான். பயம் பிடித்தக் குதிரையைப் போல் புறப்பட்ட சப்தம், தடுமாறி தடுக்கி விழுந்து விம்மும் அழுகையாய் உளறல் சிரிப்பாய் பிரிந்தது. பொன்னாத்தாள் புரியாமல் விழித்தாள். இருக்கும் சக்தியெல்லாம் வெளியேறி மூச்சு வாங்கினான் கண்ணன். கதவினைப் பிடித்து சாய்ந்து முகம் நிமிர்ந்து முத்துவைப் பார்த்தான். முத்து புன்னகைப் பூத்தான். கண்ணனிடம் தொற்றியது புன்னகை. இருவரும் கல்யாணியப் பார்த்தனர். அவளும் மெதுவாய் முறுவலிப்பது போல் இருந்தது.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:arial;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">********************************** </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:arial;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">'லேசு பட்ட கன்னுக்குட்டி இல்லலே இது. செத்துப் புழச்சுருக்கு. என் வைத்தியம் எதுவுமில்லை, எல்லாம் மாரியாத்தா சக்தி' விரிந்த கண்களோடு படபடவென பேசினார் டவுன் வைத்தியர். 'இன்னும் ஒரு ரெண்டு நாளைக்கு குலுகோஸ் குடுத்துட்டு இரு. படுக்கற இடத்த அடிக்கடி சுத்தம் பண்ணி வச்சுக்கோ. கொஞ்சம் கவனம் வேணும். நாலு நாளா ஆகாரம் இல்லை அதனால் கொஞ்சம் நொஞ்சானா இருக்கும். ஒரு வாரம் கழிச்சு மேய கூட்டிட்டு போ. அதுக்கு முன்னாடி நான் வந்து பார்க்கறேன்' பஸ் ஸ்டாப்பில் நின்று கொண்டு அறிவுரை சொன்னார்.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:arial;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"> பொன்னியம்மன் கோவிலை நூற்றியெட்டு முறை சுற்றி வந்து விழுந்து கும்பிட்டான் கண்ணன். பொன்னாத்தாள் பானையில் அரிசியும் சிரிப்பும் சேர்ந்து கொப்புளித்தது. இரண்டு நாள் சாப்பாட்டுக் காசை ஒரே வேளையில் இலையில் இரைத்தனர். முத்து கண்ணனின் மடியில் உக்கார்ந்து சாப்பிட்டான்.<br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial; white-space: pre-wrap;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">இரவும் வந்தது. தெருவோரத்து மல்லிகை கொடி இலவசமாய்க் காற்றை சுத்தமாக்கியது. நான்கு நாள் உறங்காத உறக்கத்தை சேர்த்து வைத்து தூங்கினான் கண்ணன். எல்லாமே இன்று வரம்பு மீறி பொங்கியது அந்த வீட்டில். கனவும் கூட வர முடியாத இரும்பு உறக்கக் கோட்டையில் ஒதுங்கினர் அனைவரும். கல்யாணி முனகாது, சீறாக மூச்சு விட்டு, கண்கள் நிம்மதியாய் மூடித் தூங்கினாள்.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:arial;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">***********************************  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:arial;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">கண்ணன் கண் விழித்தப் போது கிழக்கு குருதி சொரிந்து கொண்டிருந்தது. பகலவன் தயங்கி தயங்கி வந்து கொண்டிருந்தான். கைகளை முறித்துக் கொண்டு கொல்லைக்கு சென்றான் கண்ணன். கல்யாணி படுத்த நிலையிலே இருந்தாள். அசைக்க முடியாத ஆழ்ந்த உறக்கம். அருகில் ஒரு காக்கா தரையில் எதையோ கொத்திக் கொண்டிருந்தது. சூ! என்று விரட்டிக் விட்டு அருகில் சென்றான் கண்ணன். தரையில் செம்மண் இட்டிருந்தது. கல்யாணியின் வயிற்றிலிருந்து கழிவு போல் நூல் நூலாய் ஏதோ வெளியே விழுந்து கிடந்தது.  </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" white-space: pre-wrap;font-family:arial;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family:arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">கண்ணனுக்கு முட்டியில் திடீரென்று வலு அற்றது. சரிந்தான் தரையில். குடல் சரிந்த கல்யாணியைப் பார்த்தான். கொட்டகையின் மூங்கிலில் தொற்றிக் கொண்டு காக்கை அவனைப் பார்த்தது. உள்ளே முத்து 'அப்பா.. அப்பா... ' என்று மழலைக் குரலில் தேடிக் கொண்டே எழுந்தான். குரல் கேட்டக் காக்கை பறந்தது. கண்ணன் பதறி கதவைப் பார்த்தான். இன்னும் சில நொடிகள் தான். முத்து வந்து விடுவான் கொல்லைக்கு.</span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-6135748486609861731?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-29837315317767068572008-06-10T23:30:00.000-07:002008-06-25T06:49:24.922-07:00<span class="">அரவம் எழுந்தது மாணிக்கம் கக்கியது!</span><br />உள்ளத்தே செம்மை பிறந்தது!<br /><span class="">மாலை மனதோடு இயைந்தது!</span><br /><span class=""></span><br />ஆகா!<br /><span class="">இது ஞான வானிடை சுரக்கும் அமுத ஊற்று!</span><br /><span class="">ஆகா!</span><br /><span class="">இது உள்ளத்திற் பிறந்து உலகத்தே விரிந்த</span><br /><span class="">கவியின் கற்பனை!</span><br /><span class="">ஆகா!</span><br /><span class="">இது படைப்புக் கோலத்தில் பராசக்தி இடும் செம்மண்!</span><br /><span class="">ஆகா!</span><br />இது <span class=""><span class="">ஆகாயத்திடை </span>கலக்கும் ஆலய மணியோசை!</span><br /><span class="">ஆகா!</span><br /><span class="">இது தவச் சிவன் மேல் அனங்கன் எய்த ஆனந்த பாணம்!</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">மாலையே! மதன வடிவே!</span><br /><span class="">மோகனமாய்ச் சிரிக்கும் பொற்சிலையே!</span><br /><span class="">கையிரண்டில் சேர்க்க முடியா புதையலே!</span><br /><span class="">கண் மூடி </span><span class="">உன்னைக் கலக்கிறேன்!</span><br />இனி<br /><span class="">என் மனமெல்லாம்</span><br /><span class="">பொன்! பொன்! பொன்!</span><br /><span class="">ரசம்! ரசம்! ரசம்!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-2983731531776706857?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-82207557896045170412008-06-09T22:50:00.000-07:002008-06-10T23:39:46.791-07:00தளையனைத்தும் உடைந்தது<br />தங்கம் தரணி மக்கள் முகமெங்கும் மலர்ந்தது<br />வினையும் பயனும் இன்பத்தே இணைந்தன<br />தென்றல் தேர் ஏறி வலம் வந்தாள்<br /><span class="">கலகம்</span> கலக்கம் குழப்பம் இல்லா<br />பரசிவக் குளத்தில்<br />பராசக்தி கல்லொன்று எறிந்தாள்<br />படைப்பு பிறந்தது<br /><br />அழகுக் கடல் ஆசை அலையால்<br />ஆயிரம் முறை சிவன் நெஞ்சில் அறைந்தாள்<br />மீண்டும் மீண்டும் தோள் தழுவி<br /><span class="">கலவி</span> கற்று களித்தாள் <br /><br />புள்ளெல்லாம் பயன் பெற்று<br />பிறவி நீங்கி<br /><span class="">பொன்னம்பல கூட்டிற்</span>கெய்தின<br />உலகெல்லாம் உய்வுற்று<br />காரணம் காரியம் கருத்தொன்றிலாத<br />இன்ப சோதியாய் மலர்ந்தது<br /><br />உள்ளப் பாற்கடலில்<br /><span class="">உறக்க நாக சயனத்தில்</span><br /><span class="">உரைக்க முடியா சோதியவன்</span><br />அழகு<br />இன்பம்<br />ஆசை<br /><span class=""></span><span class=""> என்னும் அலையோசையில்</span><br />மயங்கி<br /><span class="">மன்மதக் கனவில் முழ்கி</span><br /><span class="">காரணம் அழிந்த குருடனாய்</span><br /><span class="">குறிக்கோள் கெட்ட செவிடனாய்</span><br /><span class="">முயற்சியற்ற மூடனாய்</span><br /><span class="">எம்முள் எரிந்தான் </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-8220755789604517041?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-61788845486477628472008-06-04T22:41:00.000-07:002008-06-04T22:54:53.706-07:00விசும்பின் விளிம்பில்<br />உருண்டு<br />திரண்டு<br />விம்மி<br />களியாய் காதலாய் கரும்பாய்<br />வழியாய் வேட்கையாய் வேதனையாய்<br />வனப்பாய் அழகாய் உருவாய்<br />நின்ற அத்துளி<br />ஐயத்தே ஒரு நொடி ஊசல் கொண்டது<br />மறு நொடி மனம் தெளிந்தது<br /><br />விடுக்கென்று பாசம் விட்டு<br />பந்தம் அற்று<br />துன்பம் கொன்று<br />ஆசை வென்று<br />காமம் கடந்து<br />விண்ணின் வெளியில் வெடித்துச் சிதறி<br />மாலை<br />எனும் மதன ரூபமாய் பிறந்த்ததே<br />அம்மாவோ!<br />அமுதம் எங்கும் வழிந்ததே!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-6178884548647762847?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-80160897965410707342008-06-02T23:42:00.000-07:002008-06-03T00:03:55.922-07:00ஆகாயம்<br />வெட்ட வெளிக்கெல்லாம் வெளி நின்ற வேள்விக் களம்<br />அண்ணாந்து பார்த்தால் தெரியும் ஆனந்தப் பிரவாகம்<br />கண் முடிப் பார்த்தால் தெரியும் கற்பக விருட்சம்<br />மோனம் எனும் பாலை முடிவின்றிச் சுரக்கும் காமதேனுவின் மடி இழுக்கின்ற முச்சின் பிறப்பிடம்<br />அண்டத்தை ஒன்றிப் படரும் மதன மல்லிகைக் கொடி<br /><br />இவ்வானில் இங்கே ஒரு முலையில்<br />முளைத்ததொரு தங்கத் துளி<br />பரமனவன் பட்டறையில்<br />பதமாய் உருக்கி பாவைச் சிலையாய் வடிக்க வைத்த <br />பசும் பொன் திரளில்<br />திமிரி ததும்பி தப்பிய துளி<br /><span class="">மிதமான ஒளி</span><br /><span class="">கண்ணை மயக்கும் கதகதப்பு</span><br /><span class="">தனத்தின் வனப்பு</span><br />என<br /><span class="">கன்னியாய் காட்டு தேவதையாய்</span><br /><span class="">காமக் களஞ்சியமாய்த் தோன்றிய</span><br /><span class="">கதிரின் துளி</span><br /><span class=""></span><br /><span class="">பகல் என்னும் தந்தையின் கைபற்றி</span><br /><span class=""></span><span class="">பருவ வெறியோடு நிற்கும் </span><br /><span class="">இரவுக் காதலனை நோக்கித்</span><br /><span class="">தடுமாறி நிற்கும் துளி</span><br /><span class="">பந்தமும் பாசமும் பற்றி </span><br /><span class="">ஆசையும் களியும் கண்டு</span><br /><span class=""></span><span class="">அன்னலிற் தவிக்கும் மானிடத் துளி</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-8016089796541070734?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-62203109370056606592008-04-22T22:44:00.000-07:002008-06-03T05:23:33.094-07:00கண்மணியே காதலியே காத்திருக்கும் கவிக்குயிலே<br />கண்ணினிலே கேள்விதனை கூட்டி வைக்கும் காரிகையே<br />என்னைவிட்டு எங்கெய்தினாய் யாதியற்றினாய் என்று<br />கண்ணினிலே கேள்விதனை பூட்டி வைக்கும் பேரழகே<br /><br />கேள்!<br /><br />பொன்னமுதாய் பொழிந்திடும் ஓர் தனலைக் கண்டேன்<br />விண்ணதனைத் தழுவி நிற்கும் விருட்சம் கண்டேன்<br />எண்ணமெல்லாம் ஏற்றம் செய்யும் ஒளியக் கண்டேன்<br />கன்னமிரண்டும் சிவந்த வான் பெண்ணைக் கண்டேன்<br /><br />கூட்டிற்கே விரைந்த்தோடும் சிட்டுக் குருவிகள்<br />கூட்டு சேர்ந்த்தே விளையாடும் சுட்டிச் சிறுமிகள்<br />தீட்டுகின்ற கதிரால் சிவந்த குட்டி அருவிகள்<br />காட்டுகின்ற மாலைப் பொழுதில் எல்லாம் கண்டேன்<br /><br />விந்தை ஓராயிரம் வானில் கண்டேன்<br />சிந்தை சேர்ந்திடும் சத்தியம் கண்டேன்<br />முந்தைக் கவிஞன் மூத்த கம்பன் உவமை<br />இந்த மாலைப் பொழுதில் மலரக் கண்டேன்<br /><br />காணுகின்ற பொருளிலெல்லாம் பெண்ணழகே என்னவளே<br />தோன்றுகின்ற காட்சியொன்றே என்றெண்ணித் தெளிந்த்தேன்<br />நாண்கின்ற வான்மகளை மீண்டும் கண்டேன்<br />தேனிறங்கும் நின்னழகை நாடி ஓடி வந்த்தேன்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-6220310937005660659?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-46154881156265853162007-01-29T02:42:00.000-08:002008-09-29T03:00:26.990-07:00துன்பத்திற்கு இறுதி இன்பமாம்<br />ஆசைக்கோர் இறுதி அன்பிலாம்<br />பண்பிற்கு இறுதியது பயனிலாம்<br />பாட்டிற்கு இறுதியது கூத்திலாம்<br /><br />சொல்லிற்கு இறுதியே பொருளிலாம்<br />சாத்திரத்திற்கு இறுதி சமத்திலாம்<br />விள்ளற்கோர் இறுதி வாழ்க்கையாம்<br />வி<span class="Apple-style-span" style="font-family: aAvarangal; font-size: 14px; white-space: pre-wrap; ">னை</span>தனிற்கு இறுதி விடுதலையாம்<br /><br />காதலிற்கு இறுதியெனில் கலத்தலில்<br />காலத்திற்கோர் இறுதியும் கலத்தலில்<br />சாதலிற்கு இறுதியெனில் சத்தியமே<br />சொல்வேன் எனக்கொரு இறுதியெனில் சக்தியே<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-4615488115626585316?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-33929715987411909372007-01-08T05:49:00.000-08:002007-01-08T06:01:29.308-08:00இன்பமாய் இனிமையாய் ஒரு மாலைப் பொழுது<br />தோட்டதிலமர்ந்து,<br />ஒவ்வொரு கனவாய்<br />ஒவ்வொரு கனவாய்<br />தென்றலிலே தோய்த்தெடுக்கும் மாலைப் பொழுது<br /><br />அண்டமெல்லாம் ஆடிக் களித்து<br />ஒன்றான ஆனந்தமாய் அனந்தமாய் இன்பமாய்<br />வெடித்துச் சிதறி ஓடி, ஆடிப்பாடி, சிரித்துக் குலுங்கி<br />பூத்து, காய்த்து, பழுத்து பலவாய் பரந்து கூத்தடிக்க<br />ஓரிடத்தில் நானமர்ந்து ரசிக்கும் மாலைப் பொழுது.<br /><br />ஆங்கே,<br /><br />விளையாட்டில் சில பெண்கள்.<br />வயதும் வனப்பும் வளமையும் கூடி<br />வடிவாய் சில பெண்கள்குழந்தை மூன்று குமரி நான்கு என<br />விளையாட்டில் சில பெண்கள்<br /><br />கண்கட்டி ஒரு விளையாட்டு<br />அதன் பின்,<br />நொண்டியாய் ஒரு விளையாட்டு<br />ஒருத்தி துரத்த மற்றோர் ஓட<br />பல பல விளையாட்டு.<br /><br />சிரிப்பும் ச்ருங்காரமும்<br />கூத்தும் கைதட்டலும்<br />கோலாகலமாய் விளையாட்டு<br />கீகீ எனும் சிறுகுருவிகளைப் போல்பெருத்த ஆராவரத்துடன் விளையாட்டு<br />காணக் காண இன்பம் தரும் விளையாட்டு<br /><br />இதைக் காண்கையில்,<br />கவிஞன் எனக்கோர் துணிவு<br />கற்பனை தரும் துணிவு<br />கண்மூடிக் கருத்தில் காணும் துணிவு<br /><br />தோட்டத்திலேயோர் ஊர்வலம் கண்டோம்<br />மூன்று கன்னியர் முத்தாய் வரும்<br />ஊர்வலம் கண்டோம்<br />காதல் இன்பம் கவிதை என்னும்<br />மூன்று கன்னியர் முத்தாய் வரும்<br />ஊர்வலம் கண்டோம்<br /><br />காதல் இன்பத்தின் தாய்<br />கவிதைக்கு இன்பம் தாய் அறிவு தந்தை<br />காதல் அசையாதது<br />காதல் அசைந்தால் இன்பம்<br />இன்பம் இயங்காதது<br />இன்பம் இயங்கினால் கவிதை<br />காதல் சக்தியாம்<br />இன்பம் சிவமாம்<br />இன்பம் சக்தியாம்<br />காதல் சிவமாம்<br />கவிதை முக்தியாம்<br /><br />காதல் மலர்ந்தால் இன்பம்<br />இன்பம் கனிந்தால் கவிதை<br />காதல் உயிர் இன்பம் மூச்சு<br />கவிதை உணர்வு<br />உயிர் அசைந்தால் மூச்சு<br />மூச்சு இயங்கினால் உணர்வு<br /><br />உயிர் பொருளற்றது<br />குறியொன்றுமில்லை உயிர்க்கு<br />உயிர் 'அது'வாகும்<br />உயிர் அதுவாயிருப்பது காதல்<br />காதல் குறியற்ற பொருளற்ற நிலை<br />காதல் கருவாகும்<br />உலக விளையாட்டின் மூலம் காதல்<br />ஒன்றானது காதல்<br /><br />ஒன்று தன் பயன் துய்ப்பது இன்பம்<br />ஒன்று இரண்டாகி பின் மீண்டும்<br />ஒன்றாக விழைவது இன்பம்<br />உயிரின் குறி முச்சு<br />காதலின் குறி இன்பம்<br />வெளியிருக்கும் காற்று உள்சென்று<br />சக்தியாவது மூச்சு<br />வெளியிருக்கும் துன்பம் உள்சென்று<br />சக்தியாவது இன்பம்<br />காற்றே மூச்சாகும்<br />துன்பமே இன்பமாகும்<br />மூச்சுவிட மறந்தால் மரணம்<br />இன்பம் துய்க்க மறந்தால் மரணம்<br />மூச்சு உயிர் நிலையில் நிற்பது அமைதி<br />இன்பம் காதலில் நிற்பது சோதி<br /><br />சோதி தரும் சுடரே கவிதை<br />ஒன்றும் இரண்டும் கலந்து களித்து காட்சியாகி<br />இச்சை தீர்ந்து இயங்குவது கவிதை<br />மூச்சு அறிவால் இயங்குவது கவிதை<br />இன்பத்தின் வழி வருவதே கவிதை<br />கவிதைக்கு என்றும் ஒரே தாய் - இன்பம்<br />மூச்சின் வெளிப்பாடு வாழ்வு<br />இன்பத்தின் வெளிப்பாடு கவிதை<br />வெளிப்படாத முச்சு விஷமாகும்<br />வெளிப்படாத இன்பம் விஷமாகும்<br />சீரோடு வரும் மூச்சு யோகம்<br />சீரோடு வரும் இன்பம் கவிதை<br /><br />காதல் ஒளி இன்பம் சுடர் கவிதை விளக்கு<br />காதல் ஆதாரம் இன்பம் இசை கவிதை பாட்டு<br />காதல் கடவுள் இன்பம் பக்தி கவிதை முக்தி<br /><br />விரிந்து கிடக்கும் பரம்பொருள் காதல்<br />சிலையில் சிரிக்கும் சக்தி இன்பம்<br />சிலையில் அவளைக் கண்டால் கவிதை<br /><br />கண் திறக்கிறேன்<br />கன்னியர் தம் ஆட்டம் முடித்தனர்<br />என் கையினில் இப்பொழுது<br />காதல் மலர்ந்து<br />இன்பம் கனிந்து<br />கவிதை தவழ்கிறது<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-3392971598741190937?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-66459271760376865142006-12-27T10:31:00.000-08:002006-12-27T10:35:41.992-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_KkZE2Q74Ae0/RZK8veATMVI/AAAAAAAAAAM/NHLkuKRHg7Y/s1600-h/Temple+Tower.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_KkZE2Q74Ae0/RZK8veATMVI/AAAAAAAAAAM/NHLkuKRHg7Y/s320/Temple+Tower.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5013276858910978386" border="0" /></a><br />தவழும் தென்றலடா நான்<br />தரணி எங்கும் வாசமாகும்<br /><br />நடக்கும் நதியடா நான்<br />நிலம் எல்லாம் என்னால் வளம்<br /><br />காலைக் கதிரடா நான்<br />கண் விழித்தால் உலகுவிடியும்<br /><br />சிரிக்கும் நிலவடா நான்<br />சிந்தையும் குளிர்ந்துவிடும் என்னொளியில்<br /><br />தெரிக்கும் மழையடா நான்<br />தொட்ட இடமெல்லாம் தூய்மையாம்<br /><br />மகிழும் மலரடா நான்<br />மலர்ந்தால் அணைத்தும் ஒளி<br /><br />பரந்த விண்ணடா நான்<br />விரிந்தால் வையம் அடங்கும்<br /><br />எரியும் நெருப்படா நான்<br />வீறு கொண்டால் எல்லாம் அழியும்<br /><br />பாயும் புலியடா நான்<br />குரல் கொடுத்தால் குலை நடுங்கும்<br /><br />சீறும் பாம்படா நான்<br />சினம் கொண்டால் படை நடங்கும்<br /><br />பெருகும் வெள்ளமடா நான்<br />செறுக்கடைந்தால் தடையெல்லாம் தூள்<br /><br />சுழலும் புயலடா நான்<br />துணிவு கொண்டால் உலகம் அஞ்சும்<br /><br />நிறையும் இறையடா நான்<br />விளையாடினால் பிரபஞ்சம்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-6645927176037686514?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-45554761013259425692006-12-18T21:49:00.000-08:002008-09-29T03:04:04.146-07:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: 'times new roman';">இன்புற்று இருப்பது வாழ்வு - அதில்<br />துன்பம் என்பதோர் பொய்யே<br />அன்புற்று இருப்பது இயல்பு<br />பண்பு இயல்பின் திறனே<br /><br />ஆசை என்பதோர் பூசை - பேர்<br />ஆசை அதனிற் பீடை<br />ஓசை அனைத்தும் இசையே<br />பாஷை நமக்குக் கவியே<br /><br />எண்ணம் என்பது எரியே - அதில்<br />பின்னம் நேர்வது பழுதே<br />திண்ணமாவது கருத்தே<br />சின்னமதற்கு நம் வி</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; white-space: pre-wrap; "><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'times new roman';">னை</span></span><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'times new roman';">யே<br /><br />காதல் நமக்கின்னுயிரே - வருந்தி<br />நோதல் நமக்கொரு நோயே<br />வேதம் என்பது அறிவே<br />சாதல் அதனாற் பொய்யாம்<br /><br />சக்தி அவள் நம் துணிவே - பிரிந்து<br />புத்தி செய்வது பிழையே<br />சித்தி அவள் தரும் வரமே<br />சக்தி என்பது மெய்யே</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-4555476101325942569?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-23197031865781369652006-12-15T12:05:00.001-08:002006-12-15T12:05:53.666-08:00நிலவாடும் இரவினிலே நதியோடும் கரையினிலே<br />கலவியிலே கலந்தாடி களியினிலே கவிபாடி<br />பலகாலம் பலபொழுது பாட்டினிலே பசிமறந்திருக்க<br />சிலநேரம் என்னோடு சிவசக்தி நீ வருவாயே<br /><br />காதலிலே கருத்திணைந்து கையோடு கை சேர்த்து<br />நாதமெனும் தேவி நீ நான் எனும் நிலை எய்தி<br />போதமெல்லாம் போக்கி பொருளெல்லாம் பெற்று<br />காதலென காதலென கலந்திருக்க காளி நீ வருவாயே<br /><br />ஆவியிலே தவம் இருத்தி மோகமென்னும் தீ வளர்த்து <br />தேவிநீ தேகமெல்லாம் யாகம் செய்து உள்ளமெங்கும்<br />மேவியோர் நினைவின்றி மதியின்றி மனமின்றி<br />தேவியவள் சக்தியென சக்தியென காதலென நீ வருவாயே<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-2319703186578136965?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-1163393991620656852006-11-12T20:57:00.000-08:002008-09-29T03:06:55.353-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/643/880/1600/Peeking%20sun.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/643/880/320/Peeking%20sun.jpg" alt="" border="0" /></a><br />காலைப் பொழுது<br />மீண்டும்,<br />இன்னுமொரு காலைப் பொழுது<br />என்று<br />தள்ள முடியா<br />காலைப் பொழுது<br />இது<br />கவிதை கேட்கும் காலைப் பொழுது<br /><br />இரவுக் குழந்தை<br />விழித்து<br />விடிந்து<br />கண் திறந்து<br />தெளிந்து<br />பகலாய்ப் பிறந்து<br />கதிராய் விரிந்து<br />பின்<br />என் சாளரம் வந்து<br />விழி தீண்டி<br />உயிர் தொட்டு<br />கவிதை கேட்கும் காலைப் பொழுது<br /><br />குயிலிடம் பாட்டும்<br />மலரிடம் ஒளியும்<br />விண்ணிடம் இசையும்<br />நேற்றைய<br />நிலவிடம் மணமும்<br />பெற்று<br />என்னிடம்<br />கவிதை கேட்கும் காலைப் பொழுது<br /><br />தவம் செய்து...<br />இரவெல்லாம் தவம் செய்து<br />வரமாய் என்னிடம்<br />கவிதை கேட்கும் காலைப் பொழுது<br /><br />இனி<br />நாமோர் தவம் செய்வோம்.<br />தொழில் செய்து, உழன்று<br />இன்பம் சிலவும் துன்பம் சிலவும் கண்டு<br />வியர்வை ஒரு துளி சிந்தி<br />தொழில் செய்து<br />தவம் செய்வொம்.<br /><br />தவம் செய்தால்,<br />இரவோர் வரம் தரும்.<br />கவிதை என்று<br />ஓர் வரம் தரும்.<br />அவ்வரந்தனை இரவல் தரு<span class="Apple-style-span" style="font-family: aAvarangal; font-size: 14px; white-space: pre-wrap; ">வோ</span>ம்<br />இரவலாய்<br />கவிதை கேட்கும் இந்த காலைப் பொழுதிற்கு<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-116339399162065685?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-1161929370633607982006-10-26T23:08:00.000-07:002007-01-08T08:40:32.028-08:00தீயொன்று உண்டே<br />வேனில் மலரின் உள்ளிருந்து சிரிக்கும்<br />தீயொன்று உண்டே<br /><br />தீயொன்று உண்டே<br />காய்ந்த சருகெடுத்து உயிருடன் உண்ணும்<br />தீயொன்று உண்டே<br /><br />தீயொன்று உண்டே<br />ஆலயத்திருந்து அமைதியில் அமரும்<br />தீயொன்று உண்டே<br /><br />தீயொன்று உண்டே<br />அடுப்பினில் துவண்டு உழைப்பினில் உருகும்<br />தீயொன்று உண்டே<br /><br />தீயொன்று உண்டே<br />காரணமொன்று இன்றி கானகம் கொல்லும்<br />தீயொன்று உண்டே<br /><br />தீயொன்று உண்டே<br />அன்னமோராயிரம் உயிர்க்கிட்டு அகிலமளிக்கும்<br />தீயொன்று உண்டே<br /><br />தீயொன்று உண்டே<br />காதலில் கனிந்து கண்ணில் ஒளிரும்<br />தீயொன்று உண்டே<br /><br />தீயொன்று உண்டே<br />கண்ணில் தோன்றி காமத்தில் எரியும்<br />தீயொன்று உண்டே<br /><br />முடிவில்,<br /><br />தீயென்று ஒன்று இங்கு உண்டே.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-116192937063360798?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-36278926.post-1161240577395070342006-10-18T23:44:00.000-07:002006-10-18T23:49:37.396-07:00பொழுது புலர்ந்தது யாம் செய்த தவத்தால்...<br /><br />இது ஒரு புது விடியல்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/36278926-116124057739507034?l=kaalaikkathir.blogspot.com' alt='' /></div>அக்னிபாரதிhttp://www.blogger.com/profile/11168495307511184238noreply@blogger.com3